"Ο ίδιος", (απόσπασμα)
σελ. 46 (η δέηση)
"Και τότε, Κύριε, γάμους θα σου ετοιμάσουμε με Κείνη, την ιδία, το αιώνιο θηλυκό, την Κόρη μας, μαζί σου να δειπνήσει... / (καθώς θα τους δεχθείς καλοδεχούμενος όπως Είσαι...) και θα σου δώκει το αιώνιο κρασί και τον άρτο της τον "σιτευτό" απ' των χυμών της τον πόθο... / Να υπάγετε κάποτε να κοιμηθείτε τον κοινό σας καρπό... συλλογιστά, / Πατέρα μας: του θανάτου που κινεί, σαν τέρας μυθικό, το Αιώνιο κυνηγητό... / Το παιχνίδι...
σελ. 71 (ο έφηβος)
Ανώνυμα τροχοφόρα να σφυρίζουνε. / Σε ψεύτικα κελιά να χτυπιούνται / οι απουσίες σου και να σου καταλογίζουνε / τις τόσες φορές που για λόγου σου σιώπησες. / Σφυρίγματα που, σαν τροχοφόρα, / σε ταξίδευαν με βια σε ανώνυμα πεδία. / Τόπων που δεν σου μιλούσαν / κι ανθρώπων που προσπερνούσαν: / γιατί είχες ακόμη την φωνή σου... / Κι όταν περιερχόσουν, η λήθη κρυφογελούσε / μαζί με την σιωπή σου. / Σε δείχναν, τότε, περιπαιχτικά και ακολουθούσανε / την αυτοκαταστροφή σου. / Μα ήταν και κείνη θηλυκό και / ήτανε μαζί σου.
(Σημείωση: Ο Κύριος και ο έφηβος... Ο Κύριος που σαν έφηβος παρασύρεται απ' το κακό, κι ο έφηβος-Κύριος που το κακό τον φοβάται... επειδή τον επιθυμεί)