Λύπη
"Λυπούμαστε για κάτι, αλλά συχνά ο οίκτος δεν είναι αυτό που φαίνεται πως είναι, γιατί η συγχώρεση εγκυμονεί αμέσως δεύτερο κακό." (Σαίξπηρ, Με το ίδιο μέτρο, μτφρ. Ερρίκος Μπελιές)
&
"Θέλω τις λύπες μου να τις διδάξω να έχουν περηφάνια, γιατί η Λύπη είναι από τη φύση της περήφανη, άλλο αν ταπεινώνει όποιον την έχει." (Σαίξπηρ, Βασιλιάς Ιωάννης, μτφρ. Ερρίκος Μπελιές)
Η λύπη, αυτή η αμφίσημη, η καλλονή της κακίας, η ά-μορφη ομορφιά, αναμοχλεύει ό,τι έστεκε στέρεο και κραταιό μέσα σου, και αναδιαμορφώνει αυτό που τώρα είναι άγνωστο σε σένα, που στέκεις απ' την αρχή κενός και άριστα καινούργιος. Γύρω η περηφάνια τους για 'σέ δεν περιττεύει. Μα τώρα σε ξέρουνε λιγοστό, απλοϊκό και μόνο. Λυπήσου και τον εαυτό σου, και κυρίως τους θεατές τούτης της λύπης σου, γιατί έρχεται η ώρα που ενώ η λύπη σου θα σταθεί πανάξια, τίποτε δεν θα αλλάξει τόσο ώστε να είσαι ήσυχος για τον εαυτό σου. Τώρα που είσαι τόσο φτωχός... Και πώς να συγχωρήσεις;