Παράξενη ομοιότητα
Οι θεσμοί, όσο απλοϊκό κι αν ακούγεται, δηλώνουν την ανάγκη να υποκαταστήσουν την αδυναμία των ανθρώπων να συνομιλήσουν. Με τους θεσμούς η ομοιότητα ερμηνεύεται ως συνομιλία... Όμως οι άνθρωποι αλλάζουν συχνά εντός τους... και συνομιλούν μόνο με τον εαυτό τους. Το παράλογο είναι ότι η ευημερία συμβόλιζε την απόλαυση του εαυτού, ενώ η κρίση δείχνει την εαυτο-μοναχικότητα. Μα και οι δύο, ευημερία και κρίση, προσεγγίζουν μονάχα το όμοιό τους... Παράλληλα, τα social media μοιάζουν με φορείς αντικοινωνικότητας και "εγκλεισμού" στον εαυτό, με το να γνωρίζουν τι σου αρέσει και να σε τροφοδοτούν αναλόγως...