Το "μεγάλο Ένα"
Γράφω ξανά για τον ανθρωπισμό και τους "βαρβάρους", που ο ανθρωπισμός τούς στέκεται υποστηρικτικά: Όσο ο ανθρωπισμός παραμένει σταθερά υποστηρικτικός, οι βάρβαροι μπορούν να είναι με την σειρά τους σταθερά βάρβαροι δίχως (τι ειρωνεία;) ανθρωπισμό... Είναι όπως ο χριστιανισμός (στην μη αμιγή του μορφή) και η συγχώρεση: δυνάμει της συγχώρεσης κάποιος μπορεί να αμαρτήσει όσο θέλει... Είναι πραγματικά γελοίο: ή, μάλλον, ένας ακατάσχετος γέλωτας - ελεύθερος σαν δαιμονισμένος... ένας ηθικός μηδενισμός. Ώστε το "μεγάλο Ένα" αυτού του κόσμου μοιάζει με ταρτουφισμό φορτωμένο στις πλάτες της ανθρωπό-τητας.