"Ανθιβόλιο", (απόσπασμα)
σελ. 33, 34, 36
ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Ακούστηκε η εξωτερική πόρτα! / Βιαστικά βήματα / Άθελά της η βροχή επιταχύνει τα πάντα / Την σκέψη την μεταμορφώνει σε ιδέα / Την υποψία την κάνει αβεβαιότητα / Κι έγιναν τα βήματα έντονο τρέξιμο / Τα αυτοκίνητα προσπερνούν αδιάφορα...
ΠΡΟΣΩΠΟ: "...Μπορεί να αιμορραγείς κι αυτά να προσπερνούν αδιάφορα / Ακόμη και να πεθαίνεις ή να ζητάς απεγνωσμένα έναν δικό / Κι αυτά να προσπερνούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο / Κι έτσι ξαφνικά μου λες ότι με μισείς κι ότι δεν θέλεις να με ξαναδείς..."
(...)
ΠΡΟΣΩΠΟ: "... Έπρεπε να μάθεις ότι αυτές οι σκιές που αιωρούνται στο εσωτερικό τους είναι άνθρωποι... Έπρεπε να στο πω!"