Τρικυμία εν κρανίω
Στην "Τρικυμία" του Σαίξπηρ, μια (δήθεν) ομάδα, μαζί με τον βασιλιά, ξεβράζεται σε άγνωστο νησί, και χωρίς κάποιο τρόπο να διαφαίνεται να δραπετεύσει από τούτο το ναυάγιο... Μέρος της ομάδας (που εξακολουθεί να μην έχει τρόπο να φύγει απ' το νησί) συνωμοτεί να σκοτώσει τον βασιλιά και να σφετεριστεί το βασίλειό του... αυτή η μισερή έως και τελειωτικά ανόητη πράξη δείχνει ανθρώπους που έχουν διανοητικά προβλήματα ή μαλακία. Στο ίδιο νησί, υπάρχει ένα τέρας, ο Κάλιμπαν, που δείχνει να έχει κι αυτό τα ίδια διανοητικά προβλήματα. Προσπαθεί να βιάσει την κόρη του Πρόσπερου, ο οποίος του έχει δείξει ιδιαίτερη αγάπη και τον έχει εντάξει στο περιβάλλον του. Οι άνθρωποι, όταν ομοιάζουν με τέρατα, αποδεικνύουν δυστυχώς ότι πίσω απ' τις πιο ειδεχθείς πράξεις τους δεν δύναται να υπάρξει κάποιο είδος συμπάθειας... μα μια βαθιά αμηχανία που αντικατοπτρίζει την ίδια αμηχανία που τα "τέρατα" δείχνουν όταν τα αντικρούσεις με κάποια τιμωρία ή αποκλεισμό. Αποδεικνύοντας ότι για τον οποιοδήποτε ο εαυτός του είναι -αλλοίμονο- ιερός.