Πράξη γ'
Τούτο τον Σταυρό μόνο ένας δάσκαλος τον επιθυμεί... Και την Ανάσταση του αποφεύγει, γιατί ήτο μόνος του και κουρασμένος... απ'την σιωπή. Ακίνητος να ακινητήσει τα κύματα... από μιας Μαρίας και ενός Ιωάννη τα δάκρυα - όχι μόνο του Σταυρού, αλλά και της Πίστης τους ότι λίγος Λόγος είναι αρκετός. Καλύτερα η σιωπή - καλύτερα ο Σταυρός... εκεί που οι σπασμοί των αβάσταχτων πόνων είναι τόσο ανώφελοι, τόσο άδικοι - κι όλα αυτά που είπε, όλα αυτά που είπε... δεν τα πόνεσε κανείς. Για τούτο τον πονέσαν... του δώσαν Σταυρό. Γιατί τώρα περιμένουν κάποιον άλλον να τον παινέσουν και Δάσκαλο να τον κάνουν. Λόγο στον λόγο, να λογοφέρουνε κι ύστερα να κοιμηθούν ήσυχα. Μα τώρα οι δασκάλοι σπέρνουν τον θάνατο... και γνωρίζουν ότι μια Μαρία, ένας Ιωάννης, κάνουν τον σταυρό τους ήσυχοι ότι τα δάκρυα τους δεν θα εισακουστούνε... στην ήσυχη αδιαφορία. Μέχρι να λογοφέρουνε...