Χωρίς γνώση
"[...] Πιστεύω πως οτιδήποτε κάνουμε ή ζούμε έχει την αιτιότητά του. Είναι όμως καλό το ότι δεν μπορούμε να την διαβλέψουμε. [...] (4 επί 5, εκδ. Αρχέτυπο, επιμέλεια Στέφανος Ελμάζης)
&
"[...] Ίσως η ίδια η γνώση μάς κάνει δυστυχισμένους. Θα πρέπει να θυμάστε ότι "η γνώση δεκαπλασιάζει τη θλίψη". Μήπως τότε έπρεπε η μοίρα μας να παραμείνει κρυμμένη;[...]" (4 επί 5, εκδ. Αρχέτυπο, επιμέλεια Στέφανος Ελμάζης)
Το πρώτο παράθεμα είναι απ' τον Α. ΑΙΝΣΤΑΙΝ. Ενώ το δεύτερο απ' τον Α. ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ.
Τούτο το αόρατο της φύσης υποθέτω ότι υπάρχει για να εμπλουτίσει την ζωή και την πράξη ως εργασία. Αλλιώς, με φανερές τις "οδούς", γνωστές σε όλους, δεν θα ήταν δυνατόν να αποφύγουμε την αεργία του βίου... Εδώ, να σημειώσω, πως αν ήταν όλα γνωστά, όλα θα ήταν επιτρεπτά: θα δικαιώνονταν από κάποια αιτιότητα και δεν θα υπήρχε ζωή, παρά μονάχα εντροπία...
Όμως, πώς δικαιολογείτε η εν γένει εντροπία του βίου; Μα φυσικά απ' την βία των ανθρώπων να επιβάλλουν μεταξύ τους την θλίψη και την καταφρόνια. Την γνώση... τάχα.
(Είναι η άγνοια που θεσπίζει κοινούς νόμους: ώστε να προσπαθούμε να προστατευτούμε απ' την σύν-θλιψη της γνώσης...)