Το ανίκανο παραλήρημα
Οπως μας γνωρίζει ο Μπέκετ στο δοκίμιό του για τον Τζόις (μετάφραση Γιώργος Κυριαζής), η εξέλιξη της ανθρώπινης
κοινωνίας κατά τον Βίκο διαιρείται σε τρεις εποχές : Θεοκρατική, Ηρωική και Ανθρώπινη. Με την αντίστοιχη
κατάταξη της γλώσσας σε Ιερή, Ποιητική και Φιλοσοφική. Την Ανθρώπινη εποχή ακολουθεί η Θεία Πρόνοια.
Ας συνοψίσω την Θεία Πρόνοια ως εξής:
Ο άνθρωπος πρέπει μέσα απο τις πολλαπλότητες να φτάσει στην Πρώτη Ενότητα...
μέσα απο την αφαίρεση του όντος και την ουσία.
Τίποτε δεν είναι λογικά συγκεκριμένο και συν-κεκρυμμένο.
Όλα πρέπει να συντείνουν σε μια φανερή ουσία...
Όμως η γλώσσα σήμερα πεθαίνει. Ποιό θαύμα θα τη διασώσει...
πριν καταλήξουμε όλοι στο ίδιο ανίκανο όνειρο;
(Καθότι, τίποτε δεν μεταδίδεται πιο αποφασιστικά από το όνειρο)
Γιατί όπως υπογραμμίζει ο Ταγκόρ (μτφ. Μάκης Ανταίος) :
" Το Δυνατό ρωτάει τ' Αδύνατο: "Που βρίσκεται το σπίτι σου;"
"Στα όνειρα του ανίκανου", η απάντηση. "