Σκέψεις για τα δυο μου μυθιστορήματα

Στο "Ο ίδιος", το αισθαντικό ασυνείδητο, που αποτελεί την κατάθεση γραφής του, είναι η προϋπαρξη του λογικού, που δεν ζει αλλά σκέφτεται, το οποίο, συσχετιζόμενο με τον αποχωρισμό του αισθήματος, αφήνει ανοιχτεί τη θύρα για επιστροφή στο ασυνείδητο και την ζωή.
 
"Οι πονηριές και οι προδοσίες οφείλονται αποκλειστικά σε ανικανότητα", Λα Ρουσφουκώ. Στο "Περί έρωτος... και άλλων παρανοήσεων", σχεδόν αστείες αφορμές και ανίκανοι "εραστές" προκαλούν το τραγικό ενδιαφέρον. Έτσι, σε αντίθεση με τις τραγωδίες του παρελθόντος, σήμερα όλα γίνονται για το τίποτα: ένας βίαιος χλευασμός ανώμαλου ενήλικα, με ενός παιδιού τον "αθώο" σφετερισμό...