Για την ημέρα της Φιλοσοφίας

Η ζωή ως παραλήρημα και η επίφοβη θεραπεία ως κόσμος του καθενός ξεχωριστά.

 

(Σκέψεις πάνω στο ανέκδοτο φιλοσοφικό μου δοκίμιο "Ομήρου Ιλιάς και αυτότητα")

Η αυτότητα, το ιδικό "αυτό"(εδώ, η αυτότητα, ως το οντολογικό χάσιμο στον δικό του κόσμο ο καθένας) που ξεκινά απ' την παιδική ηλικία, χάνεται μες στο παράλογο των παράλογων συσχετισμών, ταυτοτήτων που παραβιάζονται απ' τον αυτιστικό εαυτό, και διαρκεί όσο και ο ρευστός βίος του ανθρώπου που στέφει νικητή το πιο ακάθεκτο παραλήρημα του νοός. Ταυτότητα έχουν μόνο οι ηττημένοι, από ανάγκη για το "τίποτα" που θα περιέλθουν, και για το παραλήρημα του πολέμου που έλαβε τέλος. Μα, νέα παραληρήματα θα ξυπνήσουν: γιατί ο πόλεμος είναι η αυτότητα... ο κόσμος του καθενός.