Αυτότητα, πολλαπλότητα και τραύμα
Η αυτότητα ξεκινά απ’ την παιδική ηλικία και διαρκεί ως το τέλος της ζωής του ατόμου. Είναι το «αυτό» : ο κόσμος μας…
Δεν υπάρχουν ουσιαστικά ταυτότητες μόνο πολλαπλότητες, γι’ αυτό η αυτότητα είναι ένας εν ενεργεία αυτισμός που όταν δεν είναι συμβατός με τους άλλους κόσμους τραυματίζεται…
Κι, όταν, η σχέση είναι (μερικά, πάντοτε) συμβατή, οι δύο κόσμοι γλιστρούν μέχρι την διακοπή και μερική επανένωση μεταξύ τους ή με άλλο κόσμο : «Μερικά», πάντοτε, γιατί μόνον αυτό επιτρέπει το μόνο ολοκλήρωμα που κατέχει ο άνθρωπος : η αυτότητα…
(Μέρος απο την ανέκδοτη μελέτη μου για την σχιζοφρένεια αλλά και το τραύμα)