Περι-βαλλόμενος πάντοτε από ανίκανους… δήθεν εκλεκτούς
Να τους υποκλίνομαι – να …
(Κι έτσι απομείνανε, με θωπεύματα στον άνεμο, λες ξεκαθάριζαν της πνοής του την…
Φόρβας: Και τίποτε θε να αγγίξω με ελπίδα πια αν η ζωή δεν παρασταθεί ψυχωμένα …
Φόρβας: Κι αν αδέξιος θεός ποτίσει την στιγμή σου, η επαφή μου να διαλυθεί σε σ…
Φόρβας: Στέκου πλάι μου, γιατί η ζωή σου αρχίζει μόνη της.
Φόρβας: Δεν ξέρω - Μόνο μαζί μου μείνε εδώ που διαβαίνουν να δούμε τα πουλιά το…
